Droga Mamo!
List otrzymałem dziś i dziś też przyszedł obszerniejszy opis pogrzebu o. Alfonsa z Niepokalanowa. Czekaliśmy tu wszyscy na te szczegóły, chociaż telegram [1] był wysłany zaraz i Msze św. odprawione. Co robić: odległość z Nagasaki do Polski tak duża, że by otrzymać odpowiedź na pytanie, trzeba się wyczekać około miesiąca.
Zdaje się, że już pisałem, iż Mszę św. za o. Alfonsa odprawiłem w białym kolorze, bo wypadła w sam raz na Niepokalane Poczęcie; był on już w niebie.
To Niepokalana go sobie zabrała w czas nowenny do Jej święta. Można mu więc tylko pozazdrościć: dla Niepokalanej żył, cierpiał, pracował i wyniszczył się [2], a Ona go w okresie przygotowania do swego święta wzięła do siebie. - Niedługo i my też za nim pójdziemy, bo przecież po to tylko żyjemy, by do Nieba się dostać.
Tu w Japonii Niepokalana też bardzo błogosławi. Trudności co prawda wiele, ale Ona potężniejsza je kruszy i usuwa. Już - dzięki Niepokalanej - możemy notować kilka nawróceń przez "Rycerza" japońskiego.
Zresztą i o. Alfons nie będzie teraz bezczynny; on obecnie może dużo więcej i lepiej zdziałać, i bez wątpienia stara się o wiele więcej o szerzenie czci Niepokalanej teraz, niż to mógł robić za życia [3].
Także i co do Franusia skuteczniej teraz może mu podać rękę.
Kończę, bo roboty bardzo a bardzo dużo i polecam się modlitwom
zawsze wdzięczny syn
O. Maksymilian M-a KolbePS - W Japonii nie używają podpisów tylko pieczęci; ja więc się nazywam i podpisuję tak: [...] [4]
Przypisy
[1] Por. Pisma OMK II, 265 przyp. 1.
[2] Słowa umieszczane potem w pewnym okresie na tabliczkach na grobach ojców i braci w Niepokalanowie.
[3] OMK przywiązywał dużą wagę do wstawiennictwa świętych i świątobliwych.
[4] Odcisk owalnej pieczątki japońskiej tzw. han; wyjaśnienie w Pismach OMK II, 339.
