Stosownie do tamtejszego listu 16 (M.I.) - 31, przesyłamy poniżej wypisane odpowiedzi, ujęte w odpowiednie punkty, które w takim porządku następują po sobie, w jakim postawione były pytania.

1) Przy kleceniu przewodnika M.I., niewątpliwie bardzo potrzebnego [1], trzeba mieć przed oczyma kanony od 682 - 725 obowiązującego Kodeksu Prawa Kościelnego, a wiele się wyjaśni.

2) Ceremoniarz jest również pożądany, byle dokładnie rozróżnić rzeczy istotne (do ważności potrzebne) od innych. Erygowanie jest aktem prawnym, papierem wydanym przez kompetentne władze. Ceremonia zatem cała nic nie dodaje do ważności: więc może być ustalona dowolnie. W każdym razie nie byłoby wskazane, aby [a] była wzięta żywcem z innej organizacji, chociażby tercjarstwa.

3) Włoski manualik M.I. [2] podaje dość udatną formę przyjęcia (str. 571-574). Oczywiście nie należy ona do ważności przyjęcia.

4) Zdaje mi się, że litery M.I. byłyby najlepszą międzynarodową odznaką [b], jak YMCA protestantów. Można by je jeszcze umieszczać na barwach narodowych. Tak rozróżniłoby się M.I. różnych krajów.

5) Mianowanie promotora określa kan. 698.

6) Nowy akt poświęcenia wzięli w Rzymie żywcem ze Sodalicji OO. Jezuitów, gdy napotkano na trudności w aprobacie, i dali do aprobaty i odpustów. Ale nie możemy go przyjąć, bo nie wyraża ducha M.I. i ani nawet wzmianki o Niepokalanej nie posiada, a O. Prokurator generalny [3] wyjaśnił, że formuła aktu nie jest obowiązująca, więc jest dowolna. W "Rycerzu" zamieszczało [się] obydwa dla większej pewności.

7) Kodeks nie wymaga, aby ks[iądz] moderator był członkiem kierowanego stowarzyszenia.

8) Kto jest władny erygować stowarzyszenia, określa kan. 686. Nasz Zakon chyba władzy nie ma.

9) Księdzu pragnącemu erygować M.I. trzeba napisać, by: 1) postarał się od biskupa: a) o erekcję M.I. (kan. 686 § 2), b) o pozwolenie zaagregowania do rzymskiej Prymarii (kan. 723 § 2), c) o mianowanie go moderatorem (kan. 698 § 1); 2) odpisy tych papierów przesłał do Niepokalanowa celem wyrobienia w Rzymie agregacji. Punkt drugi nie należy do prawa, gdyż każdy może bezpośrednio napisać po agregację, ale ułatwi księdzu zakładanie M.I., a nam umożliwi ewidencję.

10) Prawnie erygowana placówka M.I., to jest M.I.1, jako pobożne stowarzyszenie w sensie prawnym czyli bez żadnej organizacji, nie zależy zupełnie od Prymarii (kan. 722 § 2), tylko uczestniczy w odpustach, które są lub będą w przyszłości udzielone Prymarii. Tym bardziej nie ma prawnej zależności od Niepokalanowa, gdyż prawnie Niepokalanów jest jedną z placówek. Ale M.I. nie jest tylko prawne M.I.1. Cała więc działalność w celu M.I. czy to w ramach ścisłego prawa, prawa kościelnego, czy poza tymi granicami, czy M.I.1, czy M.I.2 itp., zależy od Niepokalanowa, który może i powinien poprowadzić robotę.

Polecając opiece Niepokalanej rozwój Milicji Niepokalanej nie tylko w Polsce, ale w ogóle po całym świecie

Przypisy

Kategoria: Pisma - tom II (182-459) - 276 czytań -